epidot (język polski)

epidot (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH); zob. też epidot w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἐπίδοσις (epidosis)
Nazwa wprowadzona przez francuskiego mineraloga Renégo Just Haüya w 1801.
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) epidote
  • bułgarski: (1.1) епидот m
  • czeski: (1.1) epidot
  • hiszpański: (1.1) epidota
  • kataloński: (1.1) epidot
  • litewski: (1.1) epidotas
  • niderlandzki: (1.1) epidoot
  • niemiecki: (1.1) Epidot
  • nowogrecki: (1.1) επίδοτο
  • portugalski: (1.1) epídoto
  • rosyjski: (1.1) эпидот
  • rumuński: (1.1) epidot
  • słowacki: (1.1) epidot
  • szwedzki: (1.1) epidot
  • ukraiński: (1.1) епідот
  • węgierski: (1.1) epidot
  • włoski: (1.1) epidoto
źródła:

epidot (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) miner. epidot[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło „epidot” w: Slovník cudzích slov (akademický), pod red. V. Petráčkovej i J. Krausa, Slovenské pedagogické nakladateľstvo – Mladé letá, Bratysława 2005, ISBN 80-10-00381-6.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.