eminencja (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) tytuł przysługujący kardynałom, wielkiemu mistrzowi Zakonu Maltańskiego, niektórym patriarchom i metropolitom prawosławnym, w Polsce również prymasowi; zob. też eminencja w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik eminencja eminencje dopełniacz eminencji eminencji celownik eminencji eminencjom biernik eminencję eminencje narzędnik eminencją eminencjami miejscownik eminencji eminencjach wołacz eminencjo eminencje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Wasza Eminencjo • Jego Eminencja
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. eminentny
- związki frazeologiczne:
- szara eminencja
- etymologia:
- łac. eminentia → wyniosłość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) eminence
- baskijski: (1.1) gorentasun
- esperanto: (1.1) eminenco
- hiszpański: (1.1) eminencia ż
- niemiecki: (1.1) Eminenz ż
- słowacki: (1.1) eminencia ż
- włoski: (1.1) eminenza ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.