ejer (język duński)
- wymowa:
- Dania: [ˈαjɔ]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) właściciel
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) = eje → posiadać
- odmiana:
- (1.1) en ejer, ejeren, ejere, ejerne
- przykłady:
- (1.1) Kattens ejer forsøgte at pacificere dyret, som var gået amok. → Właściciel kota usiłował uspokoić zwierzę, które wpadło w szał.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) indehaver
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. eje
- rzecz. ejerinde w, eje n, ejendom w
- związki frazeologiczne:
- medejer → współwłaściciel
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.