egzaltacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛɡzalˈtaʦ̑ʲja], AS: [egzaltacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przesadne demonstrowanie uczuć, niewspółmierne do ich siły, nieadekwatne do poziomu emocjonalnego sytuacji, oraz nadmierne lub pełne zaangażowania i zachwytu wyrażanie myśli
- odmiana:
- (1.1) blm[1],
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik egzaltacja egzaltacje dopełniacz egzaltacji egzaltacji / przest. egzaltacyj celownik egzaltacji egzaltacjom biernik egzaltację egzaltacje narzędnik egzaltacją egzaltacjami miejscownik egzaltacji egzaltacjach wołacz egzaltacjo egzaltacje - przykłady:
- (1.1) Jej egzaltacja była bardzo męcząca.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) afektacja
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. egzaltowany
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. exaltation[2] < łac. exalto → podnosić < łac. ex + altus → z, od strony + wysoki
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) exaltation
- arabski: (1.1) تعظيم
- białoruski: (1.1) экзальтацыя ż
- bułgarski: (1.1) екзалтация ż
- duński: (1.1) eksaltation w, opstemthed w
- francuski: (1.1) exaltation ż
- hiszpański: (1.1) exaltación ż
- interlingua: (1.1) exaltation
- nowogrecki: (1.1) εγκωμιασμός m
- portugalski: (1.1) exaltação ż
- rosyjski: (1.1) экзальтированность ż, восторженность ż
- włoski: (1.1) esaltazione ż
- źródła:
- ↑
Hasło „egzaltacja” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „egzaltacja” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.