edyl (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɛdɨl], AS: [edyl]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. urzędnik w starożytnym Rzymie sprawujący nadzór nad porządkiem i bezpieczeństwem w mieście, nad pracami publicznymi i budowlanymi, zaopatrzeniem w żywność oraz organizacją igrzysk; zob. też edyl w Wikipedii
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Uzyskawszy urząd edyla, zorganizował ludowi walki gladiatorów.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. edylitet m
- przym. edylski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) aedile
- czeski: (1.1) aedil
- słowacki: (1.1) edil m
- staroangielski: (1.1) hofweard m
- włoski: (1.1) edile m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.