dziabka (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (Poznań)[1] motyka
(1.2) pot. czekan (we wspinaczce)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dziabać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) hoe
  • czeski: (1.1) motyka
  • fiński: (1.1) kuokka
  • hiszpański: (1.1) azada ż
  • japoński: (1.1) (くわ)
  • łaciński: (1.1) sarculum n, sarculus m
  • niderlandzki: (1.1) schoffel m
  • niemiecki: (1.1) Hacke ż
  • pirahã: (1.1) tooxigi
  • rosyjski: (1.1) мотыга ż, тяпка ż; (1.2) ледоруб m
  • suahili: (1.1) jembe
  • wilamowski: (1.1) hiöela
  • włoski: (1.1) zappa ż
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „dziabka” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.