dziękczynienie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) uroczyste podziękowanie, hołd wdzięczności[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dziękczynienie dziękczynienia dopełniacz dziękczynienia dziękczynień celownik dziękczynieniu dziękczynieniom biernik dziękczynienie dziękczynienia narzędnik dziękczynieniem dziękczynieniami miejscownik dziękczynieniu dziękczynieniach wołacz dziękczynienie dziękczynienia - przykłady:
- (1.1) Pieśnią chcę chwalić imię Boga / i dziękczynieniem Go wysławiać[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) składać dziękczynienie
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dziękczynność ż
- czas. dziękczynić ndk.
- przym. dziękczynny
- przysł. dziękczynnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. dziękczynić + -enie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) thanksgiving
- starogrecki: (1.1) εὐχαριστία ż (eukharistíā)
- włoski: (1.1) ringraziamento m
- źródła:
- ↑
Hasło „dziękczynienie” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Księga Psalmów 69,31, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.