dziąsłowy (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) anat. stomat. odnoszący się do dziąsła

(1.2) jęz. taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	dziąsłowy		dziąsłowa	dziąsłowe	dziąsłowi	dziąsłowe
dopełniacz	dziąsłowego		dziąsłowej	dziąsłowego	dziąsłowych
celownik	dziąsłowemu		dziąsłowej	dziąsłowemu	dziąsłowym
biernik	dziąsłowego	dziąsłowy	dziąsłową	dziąsłowe	dziąsłowych	dziąsłowe
narzędnik	dziąsłowym		dziąsłową	dziąsłowym	dziąsłowymi
miejscownik	dziąsłowym		dziąsłowej	dziąsłowym	dziąsłowych
wołacz	dziąsłowy		dziąsłowa	dziąsłowe	dziąsłowi	dziąsłowe
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Rowek dziąsłowy stanowi miejsce retencji bakterii.

składnia:

kolokacje:

(1.2) spółgłoska dziąsłowa

synonimy:

(1.2) przedniojęzykowo-dziąsłowy, alweolarny

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dziąsło n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) gingival; (1.2) alveolar
• białoruski: (1.1) дзясенны; (1.2) альвеалярны
• hiszpański: (1.1) gingival; (1.2) alveolar
• interlingua: (1.1) gingival
• niemiecki: (1.2) alveolar
• nowogrecki: (1.1) φατνιακός; (1.2) φατνιακός
• rosyjski: (1.1) дёсенный
• słowacki: (1.2) alveolárny
• szwedzki: (1.2) alveolar
• ukraiński: (1.2) альвеолярний
• włoski: (1.2) alveolare

źródła: