dyskoncik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od dyskont
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dyskoncik dyskonciki dopełniacz dyskonciku dyskoncików celownik dyskoncikowi dyskoncikom biernik dyskoncik dyskonciki narzędnik dyskoncikiem dyskoncikami miejscownik dyskonciku dyskoncikach wołacz dyskonciku dyskonciki - przykłady:
- (1.1) To nie dyskont, lecz tylko mały dyskoncik.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dyskont m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. dyskont + -ik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: dyskont
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.