dymotwórczy (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) taki, który tworzy dym
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dymotwórczy dymotwórcza dymotwórcze dymotwórczy dymotwórcze dopełniacz dymotwórczego dymotwórczej dymotwórczego dymotwórczych celownik dymotwórczemu dymotwórczej dymotwórczemu dymotwórczym biernik dymotwórczego dymotwórczy dymotwórczą dymotwórcze dymotwórczych dymotwórcze narzędnik dymotwórczym dymotwórczą dymotwórczym dymotwórczymi miejscownik dymotwórczym dymotwórczej dymotwórczym dymotwórczych wołacz dymotwórczy dymotwórcza dymotwórcze dymotwórczy dymotwórcze nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Rozglądałem się przez chwilę, wysilałem pamięć, po czym uruchomiłem aparaturę dymotwórczą i wygramoliłem się z wozu, by sprawdzić, czy działa[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Artur Baniewicz, Dobry powód, by zabijać, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.