dwutorowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdvutɔˈrɔvɨ], AS: [dvutorovy], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który ma dwa tory
- (1.2) taki, który ma zdolność funkcjonowania w dwóch niezależnych procesach
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dwutorowy dwutorowa dwutorowe dwutorowi dwutorowe dopełniacz dwutorowego dwutorowej dwutorowego dwutorowych celownik dwutorowemu dwutorowej dwutorowemu dwutorowym biernik dwutorowego dwutorowy dwutorową dwutorowe dwutorowych dwutorowe narzędnik dwutorowym dwutorową dwutorowym dwutorowymi miejscownik dwutorowym dwutorowej dwutorowym dwutorowych wołacz dwutorowy dwutorowa dwutorowe dwutorowi dwutorowe - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dwutorowość ż
- przysł. dwutorowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) двухкалейны
- czeski: (1.1) dvojkolejný
- niemiecki: (1.1) zweigleisig
- rosyjski: (1.1) двухколейный
- węgierski: (1.1) kétvágányú
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.