dwuręczny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) posiadający dwie ręce
- (1.2) przystosowany do używania za pomocą obydwu rąk, wykonywany dwiema rękami
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dwuręczny dwuręczna dwuręczne dwuręczni dwuręczne dopełniacz dwuręcznego dwuręcznej dwuręcznego dwuręcznych celownik dwuręcznemu dwuręcznej dwuręcznemu dwuręcznym biernik dwuręcznego dwuręczny dwuręczną dwuręczne dwuręcznych dwuręczne narzędnik dwuręcznym dwuręczną dwuręcznym dwuręcznymi miejscownik dwuręcznym dwuręcznej dwuręcznym dwuręcznych wołacz dwuręczny dwuręczna dwuręczne dwuręczni dwuręczne nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) dwuręczny miecz / młot
- synonimy:
- (1.1) dwuręki
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dwuręczność ż
- przym. dwuręki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.2) двухручны
- rosyjski: (1.2) двуручный
- słowacki: (1.2) obojručný, bimanuálny
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.