duumwirat (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) hist. w starożytnym Rzymie: rządy sprawowane przez dwuosobowe kolegium
- (1.2) dwie osoby sprzymierzone ze sobą w jakimś celu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik duumwirat duumwiraty dopełniacz duumwiratu duumwiratów celownik duumwiratowi duumwiratom biernik duumwirat duumwiraty narzędnik duumwiratem duumwiratami miejscownik duumwiracie duumwiratach wołacz duumwiracie duumwiraty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. duumwir
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. triumwirat
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.