durnowatość (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest durnowate; cecha tych, którzy są durnowaci
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) durnowatość + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dureń m, durnowacenie n, durnienie n, zdurnienie n
czas. durnowacieć ndk., durnieć ndk., zdurnieć dk.
przym. durnowaty, durny
przysł. durnowato, durnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. durnowaty + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.