dumać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈdũmaʨ̑], AS: [dũmać], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) myśleć, zastanawiać się
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Nad czym tak dumasz?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) medytować, rozmyślać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. duma ż, dumanie n, dumka ż
związki frazeologiczne:
o czymże dumać na paryskim bruku
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.