dukać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈdukaʨ̑], AS: [dukać]
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) mówić z trudem, niewyraźnie lub jąkając się
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Dukał tak przez całą prezentację.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. wydukać dk.
rzecz. dukanie n, wydukanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.