dugga (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) mżyć, dżdżyć, siąpić[1]

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) kartkówka, krótki sprawdzian[2]
odmiana:
(1.1) att dugga, duggar, duggade, duggat, dugga!; pres. part. duggande, perf. part.
(2.1) lp en dugga, duggan; lm duggor, duggorna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) duggregna, småregna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) rzecz. dugg, duggande
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
nie mylić z: duganadawać się
źródła:
  1. Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 223.
  2. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 101.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.