ducale (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /du.'ka.le/
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) książęcy[1]
- (1.2) należący do doży
- odmiana:
- (1.1-2) lp ducale m ż; lm ducali m ż
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) titolo ducale → tytuł książęcy
- (1.2) Palazzo Ducale → Pałac Dożów
- synonimy:
- (1.2) dogale
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. duca m, ducato m, ducatone m, duce m, duchessa ż, duchessina ż
- przym. duchesco
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- p.łac. ducalis < łac. dux
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Maria K. Podracka, Uniwersalny słownik włosko-polski. Dizionario universale italiano-polacco, Wydawnictwo REA, Warszawa 2004, ISBN 83-7141-522-2.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.