doszczętnie (język polski)

wymowa:

IPA: [dɔˈʃʧ̑ɛ̃ntʲɲɛ], AS: [doščẽntʹńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę • -ni… ​

znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) o niszczeniu czegoś: całkowicie, kompletnie

odmiana:

(1.1) nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Drewniany szałas został podpalony i doszczętnie spłonął.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) do cna, do szczętu, w drebiezgi, wniwecz

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. szczątki nmos

przym. szczątkowy, doszczętny

przysł. do szczętu

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) дашчэнту, ушчэнт
• hiszpański: (1.1) completamente, totalmente
• litewski: (1.1) visiškai
• łaciński: (1.1) funditus
• nowogrecki: (1.1) κατά κράτος, ολοκληρωτικά, ολοσχερώς
• rosyjski: (1.1) полностью

źródła: