dostojeństwo (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) książk. powaga i uznanie dla ważnej osoby
- (1.2) książk. dostojny charakter czegoś
- (1.3) daw. wysokie stanowisko
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dostojeństwo dostojeństwa dopełniacz dostojeństwa dostojeństw celownik dostojeństwu dostojeństwom biernik dostojeństwo dostojeństwa narzędnik dostojeństwem dostojeństwami miejscownik dostojeństwie dostojeństwach wołacz dostojeństwo dostojeństwa - przykłady:
- (1.1) Kompozytora otaczała aura dostojeństwa i tajemnicy.
- składnia:
- (1.1) dostojeństwo + D.
- (1.2) dostojeństwo + D.
- kolokacje:
- (1.1) niezwykłe dostojeństwo • dostojeństwo króla / ojca / ojca świętego • nabrać / nabierać dostojeństwa
- (1.2) dostojeństwo chwili / śmierci / urzędu • nabrać / przydać dostojeństwa
- synonimy:
- (1.3) stanowisko, urząd
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. dostojny
- rzecz. dostojnik mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. dostojny + -stwo
- uwagi:
- (1.3) zwykle w lm
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.