dopiąć (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈdɔpʲjɔ̇̃ɲʨ̑], AS: [dopʹi ̯o̊̃ńć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.asynch. ą i  j 
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. dopinać)

(1.1) aspekt dokonany od: dopinać
odmiana:
(1.1) koniugacja Xc
przykłady:
(1.1) Władza sądziła, że zwierając szeregi, zastraszając i kompromitując przeciwników, dopnie swego[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dopięcie n
czas. zapinać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: dopinać
źródła:
  1. Marcin Wojciechowski, Pomarańczowy majdan, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.