dookólny (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) obejmujący przestrzeń wokoło, dotyczący przestrzeni dookoła
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik dookólny dookólna dookólne dookólni dookólne dopełniacz dookólnego dookólnej dookólnego dookólnych celownik dookólnemu dookólnej dookólnemu dookólnym biernik dookólnego dookólny dookólną dookólne dookólnych dookólne narzędnik dookólnym dookólną dookólnym dookólnymi miejscownik dookólnym dookólnej dookólnym dookólnych wołacz dookólny dookólna dookólne dookólni dookólne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Muzeum zamieściło zdjęcia dookólne szeregu obiektów.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) antena / fotografia dookólna
- synonimy:
- (1.1) war. dookolny[1]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. dookoła
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. dookoła + -ny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Porada „dookolny czy dookólny?” w: Poradnia językowa PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.