dominacja (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌdɔ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja], AS: [dõmʹĩnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. przeważanie, panowanie nad czymś
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
(1.1) dominacja + D. nad + N.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) hegemonia, panowanie, przewaga, wyższość, supremacja, prymat; przest. preponderancja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dominować, zdominować
rzecz. domena ż, dominowanie n, dominator m, dominatorka ż
przym. dominacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Słownik poprawnej polszczyzny pod redakcją W. Doroszewskiego zaleca stosować zamiast tego słowa synonimiczne „panowanie”, „przewaga” i „górowanie”[1].
Wielki słownik poprawnej polszczyzny pod redakcją A. Markowskiego określa to słowo jako nadużywane w języku prasy i zaleca używać synonimicznych „przewaga” i „panowanie”[2].
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) domination
  • arabski: (1.1) سيطرة ż
  • duński: (1.1) dominans w
  • hiszpański: (1.1) dominación ż, superioridad ż
  • kataloński: (1.1) dominació ż
  • niemiecki: (1.1) Dominanz ż
  • norweski (bokmål): (1.1) dominans m
  • norweski (nynorsk): (1.1) dominans m
  • szwedzki: (1.1) dominans w
źródła:
  1. ↑ Hasło „dominacja” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 121.
  2. ↑ Hasło „dominacja” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 190.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.