dożynki (język polski)

dożynki (1.1)
dożynki (1.1)
wymowa:
IPA: [dɔˈʒɨ̃nʲci], AS: [dožnʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) etn. roln. doroczny festyn organizowany administracyjnie z okazji zakończenia żniw; zob. też dożynki w Wikipedii
(1.2) etn. roln. tradycyjny obrzęd dziękczynny kończący zbiór zboża z pól; zob. też dożynki w Encyklopedii staropolskiej
odmiana:
(1.1-2) blp,
przykłady:
(1.1) Prawie cała wieś uczestniczy w obchodach dożynek.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) uroczystość, festyn
(1.2) obrzęd
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dożynanie n, dożęcie n, dożynkowicz m, zażynki nmos, żniwo n
czas. dożynać ndk., dożąć dk., żąć ndk.
przym. dożynkowy, żniwny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) pol. dożynać – ciąć ostatnie kłosy zboża
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.