doświadczalny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑alnɨ], AS: [dośfʹi ̯aṭčalny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• akc. pob.• i → j  ​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który służy w doświadczeniu, przeznaczony do doświadczeń

(1.2) bazujący na doświadczeniu; dowiedziony za pomocą doświadczenia

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	doświadczalny		doświadczalna	doświadczalne	doświadczalni	doświadczalne
dopełniacz	doświadczalnego		doświadczalnej	doświadczalnego	doświadczalnych
celownik	doświadczalnemu		doświadczalnej	doświadczalnemu	doświadczalnym
biernik	doświadczalnego	doświadczalny	doświadczalną	doświadczalne	doświadczalnych	doświadczalne
narzędnik	doświadczalnym		doświadczalną	doświadczalnym	doświadczalnymi
miejscownik	doświadczalnym		doświadczalnej	doświadczalnym	doświadczalnych
wołacz	doświadczalny		doświadczalna	doświadczalne	doświadczalni	doświadczalne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Z czasem zainteresowały się świnką morską instytuty medycyny i tam - w pracowniach doświadczalnych - rozpoczęła się jej służba dla nauki, dla człowieka^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) pilot doświadczalny • zwierzę doświadczalne

synonimy:

(1.2) empiryczny

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. doświadczenie n, doświadczanie n, doświadczalnictwo n, doświadczalnik m, doświadczalnia ż, doświadczyński m, Doświadczyński m

czas. doświadczać ndk., doświadczyć dk.

przym. doświadczony

przysł. doświadczalnie

związki frazeologiczne:

królik doświadczalny

etymologia:

pol. doświadczać + -alny

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) experiment, experimental
• hiszpański: (1.1) experimental; (1.2) experimental
• niemiecki: (1.1) experimentell
• nowogrecki: (1.1) πειραματικός; (1.2) πειραματικός
• rosyjski: (1.1) опытный, экспериментальный; (1.2) опытный, экспериментальный
• włoski: (1.1) empirico; (1.2) empirico

źródła: