doń (język polski)

wymowa:

IPA: [dɔ̃ɲ], AS: [dõń], zjawiska fonetyczne: nazal.

​

znaczenia:

poprzyimkowa forma zaimka trzecioosobowego

(1.1) książk. do niego

odmiana:

(1.1) nieodm.

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. do + niego; jest to pozostałość dawnego biernika rodzaju męskiego^[1].

uwagi:

(1.1) zobacz też: bezeń • dlań • doń • nadeń • nań • odeń • oń • podeń • poń • przedeń • przezeń • uń • weń • zań • zeń

(1.1) Odnosi się tylko i wyłącznie do rzeczowników rodzaju męskiego; zobacz też:  Porada „dlań” w: Poradnia językowa PWN.

(1.1) Obecnie nie powinno się używać formy doń, ponieważ przyimek do wymaga użycia dopełniacza, a nie biernika^[1].

tłumaczenia:

źródła: