distress (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) strapienie, zmartwienie, zasmucenie, dolegliwość
- (1.2) nieszczęście, niedola, przykrość, niedostatek
- (1.3) rozpacz, udręka
czasownik
- (2.1) martwić, zmartwić, dręczyć, smucić, strapić, udręczać
- odmiana:
- (2) distress, distressed, distressed, distresses, distressing
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) anxiety
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. distressful, distressed, distressing
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.