dimma (język szwedzki)

dimma (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) mgła[1]
odmiana:
(1.1) en dimma, dimman, dimmor, dimmorna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) morgondimma
synonimy:
(1.1) töcken, dis
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. dimmig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 93.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.