diateza (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dʲjaˈtɛza], AS: [dʹi ̯ateza], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) med. skłonność do zachorowania na określoną chorobę; zob. też diateza w Wikipedii
- (1.2) jęz. rozróżnianie czasowników ze względu na strony
- odmiana:
- (1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik diateza dopełniacz diatezy celownik diatezie biernik diatezę narzędnik diatezą miejscownik diatezie wołacz diatezo - przykłady:
- (1.1) Okazało się, że jego częste choroby są wynikiem diatezy.
- (1.2) Mówi się tu, że tzw. strona czynna ma diatezę nienacechowaną. (z Internetu)
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) skaza
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. diathèse[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) диатеза ż
- francuski: (1.1) diathèse ż
- hiszpański: (1.1) diátesis ż; (1.2) diátesis ż
- źródła:
- 1 2
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.