diachroniczny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) jęz. uwarunkowany czasowo
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik diachroniczny diachroniczna diachroniczne diachroniczni diachroniczne dopełniacz diachronicznego diachronicznej diachronicznego diachronicznych celownik diachronicznemu diachronicznej diachronicznemu diachronicznym biernik diachronicznego diachroniczny diachroniczną diachroniczne diachronicznych diachroniczne narzędnik diachronicznym diachroniczną diachronicznym diachronicznymi miejscownik diachronicznym diachronicznej diachronicznym diachronicznych wołacz diachroniczny diachroniczna diachroniczne diachroniczni diachroniczne nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) językoznawstwo diachroniczne • metoda diachroniczna
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. diachronia ż
- przysł. diachronicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. diachroniczny • diafazyczny • diaintegratywny • diamezyczny • diatechniczny • diatopiczny • diastratyczny
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) diachronisch
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.