dezerter (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) wojsk. mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dezerter dezerterzy dopełniacz dezertera dezerterów celownik dezerterowi dezerterom biernik dezertera dezerterów narzędnik dezerterem dezerterami miejscownik dezerterze dezerterach wołacz dezerterze dezerterzy - przykłady:
- (1.1) W czasie wojny dezerterów karzą śmiercią przez rozstrzelanie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zbieg
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dezercja ż
- forma żeńska dezerterka
- czas. dezerterować ndk.
- przym. dezerterski, dezercyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) deserter
- baskijski: (1.1) desertore
- białoruski: (1.1) дэзерцір m
- bułgarski: (1.1) дезертьор m, беглец m
- duński: (1.1) desertør w
- francuski: (1.1) déserteur m
- hiszpański: (1.1) desertor m
- interlingua: (1.1) desertor
- niemiecki: (1.1) Deserteur m
- norweski (bokmål): (1.1) desertør m
- norweski (nynorsk): (1.1) desertør m
- rosyjski: (1.1) дезертир m
- szwedzki: (1.1) desertör w
- węgierski: (1.1) dezertőr, katonaszökevény
- włoski: (1.1) disertore m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.