deregulacja (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) polit. ekon. zniesienie lub ograniczenie przepisów określających coś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik deregulacja deregulacje dopełniacz deregulacji deregulacji / przest. deregulacyj celownik deregulacji deregulacjom biernik deregulację deregulacje narzędnik deregulacją deregulacjami miejscownik deregulacji deregulacjach wołacz deregulacjo deregulacje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) odregulowanie, zderegulowanie, liberalizacja, poluzowanie przepisów
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. deregulacyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. de- + regulacja < ang. deregulation
- Słowo pojawia się w latach 80 XX wieku[1].
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) deregulation
- francuski: (1.1) dérégulation
- interlingua: (1.1) disregulamento
- niemiecki: (1.1) Deregulierung ż
- rosyjski: (1.1) дерегуляция ż
- słowacki: (1.1) deregulácia ż
- włoski: (1.1) delegificazione ż
- źródła:
- ↑
Hasło „deregulacja” w: Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.