dentista (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) dentysta[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „dentista” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)
dentista (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [den̦.'tiș.ta]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) dentysta
rzeczownik, rodzaj żeński
dentista (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) dentysta
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
dentista (język kataloński)
- wymowa:
- IPA: [dənˈtistə]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) dentysta
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) dentystka
- odmiana:
- (1-2) lp dentista; lm dentistes
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
dentista (język portugalski)
- wymowa:
- IPA: [dẽ'tiʃtɐ]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
dentista (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) technik dentystyczny[1]
- (1.2) nieofic. stomatolog[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dentista dentisti dopełniacz dentistu dentistov celownik dentistovi dentistom biernik dentistu dentistov miejscownik dentistovi dentistoch narzędnik dentistom dentistami - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) stomatológ, zubný lekár, pot. zubár
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- forma żeńska dentistka ż
- przym. dentistický
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Hasło „dentista” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.
dentista (język włoski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) dentysta
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) dentystka
- odmiana:
- (1.1) lp dentista; lm dentisti
- (2.1) lp dentista; lm dentiste
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) odontoiatra
- (2.1) odontoiatra
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. addentatura ż, addentellato m, dentale m ż, dentaria ż, dentarolo m, dentata ż, dentatrice ż, dentatura ż, dente m, dentellatura ż, dentello m, dentice m, denticolo m, dentiera ż, dentina ż, dentizione ż, indentatura ż, indentazione ż, sdentato m
- czas. addentare, addentarsi, addentellare, dentare, dentellare, denticchiare, indentare, sdentare, sdentarsi
- przym. addentellato, dentale, dentario, dentato, dentellato, denticolato, dentistico, sdentato
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. dente + -ista
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.