dekanat (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dɛˈkãnat], AS: [dekãnat], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kośc. jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego, obejmująca kilka do kilkunastu parafii z dziekanem na czele; zob. też dekanat w Wikipedii
- (1.2) kośc. stanowisko, urząd dziekana, zarządcy dekanatu (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dekanat dekanaty dopełniacz dekanatu dekanatów celownik dekanatowi dekanatom biernik dekanat dekanaty narzędnik dekanatem dekanatami miejscownik dekanacie dekanatach wołacz dekanacie dekanaty - przykłady:
- (1.1) Nasza parafia należy do dekanatu panewnickiego.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1-2) dziekanat
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- (1.1) parafia
- wyrazy pokrewne:
- przym. dekanalny
- rzecz. dekanacik mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. decanatus
- uwagi:
- nie mylić z: dziekanat
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) deanery, decanate
- czeski: (1.1) děkanát m, vikariát m
- esperanto: (1.1) dekanujo; (1.2) dekaneco
- hiszpański: (1.1) decanato m
- łaciński: (1.1) decanatus m
- rosyjski: (1.1) деканат m
- słowacki: (1.1) dekanát m
- włoski: (1.1) decanato m, decania ż
- źródła:
dekanat (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) dziekanat (na uczelni)[1]
- odmiana:
- (1.1) ett dekanat, dekanatet, dekanat, dekanaten
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dekan, dekanus
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik polsko-szwedzki, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12413-X, s. 89.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.