defektariusz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɛfɛkˈtarʲjuʃ], AS: [defektarʹi ̯uš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. farmaceuta uzupełniający braki leków w aptece[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik defektariusz defektariusze / defektariuszowie dopełniacz defektariusza defektariuszów / defektariuszy celownik defektariuszowi defektariuszom biernik defektariusza defektariuszów / defektariuszy narzędnik defektariuszem defektariuszami miejscownik defektariuszu defektariuszach wołacz defektariuszu defektariusze / defektariuszowie - przykłady:
- (1.1) Poszukuję defektariusza do mojej apteki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. defekt m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. defekt + -ariusz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Krystyna Długosz-Kurczabowa Nowy słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 8301140089, s. 18
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.