dedykacja (język polski)

dedykacja (1.1)
wymowa:
, IPA: [ˌdɛdɨˈkaʦ̑ʲja], AS: [dedykacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pamiątkowy wpis przeznaczony dla konkretnej osoby; zob. też dedykacja (literatura) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) autograf; przest. dedykata
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dedykata ż, dedykowanie n, zadedykowanie n
czas. dedykować ndk., zadedykować dk.
przym. dedykacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. dedicatio < łac. dedicare[2]
uwagi:
tłumaczenia:
  • białoruski: (1.1) прысвячэнне n
  • białoruski (taraszkiewica): (1.1) прысьвячэньне n
  • hiszpański: (1.1) dedicatoria ż
  • nowogrecki: (1.1) αφιέρωση ż
  • rosyjski: (1.1) дедикация ż, посвящение n
  • ukraiński: (1.1) присвята ż
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „dedykacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Podręczny słownik terminów literackich, wyd. Open, Warszawa 1999, s. 55.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.