daikon (język polski)
- wymowa:
- IPA: [daˈjikɔ̃n], AS: [dai ̯ikõn], zjawiska fonetyczne: nazal.• epenteza i ̯
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zob. rzodkiew japońska
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- jap. 大根 (ダイコン, daikon)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) daikon
- japoński: (1.1) 大根(ダイコン)
- niemiecki: (1.1) Daikon
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.