długowieczny (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) długo żyjący lub mający długo żyć, długo trwający[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Grusze są długowieczne.
składnia:
kolokacje:
(1.1) długowieczna rodzina • długowieczne drzewa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) stary
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. długowieczność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „długowieczny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.