czynić wstręty (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑ ˈfstrɛ̃ntɨ], AS: [čỹńić fstrẽnty], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
fraza czasownikowa niedokonana
- (1.1) st.pol. stawiać opór[1]
- odmiana:
- (1.1) związek rządu, zob. czynić, wstręty nieodm.
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Barbara Bartnicka, Język i my. 4, WSiP, Warszawa 1994, s. 129.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.