czterolatek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌʧ̑tɛrɔˈlatɛk], AS: [čterolatek], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
rzeczownik, forma fleksyjna
- (3.1) D. lm od czterolatka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik czterolatek czterolatki dopełniacz czterolatka czterolatków celownik czterolatkowi czterolatkom biernik czterolatka czterolatków narzędnik czterolatkiem czterolatkami miejscownik czterolatku czterolatkach wołacz czterolatku czterolatki ndepr. M. i W. lm: (ci) czterolatkowie - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik czterolatek czterolatki dopełniacz czterolatka czterolatków celownik czterolatkowi czterolatkom biernik czterolatka czterolatki narzędnik czterolatkiem czterolatkami miejscownik czterolatku czterolatkach wołacz czterolatku czterolatki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. czteroletni
- rzecz. czterolatka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) kvarjarulo
- niemiecki: (1.1) Vierjähriger m
- szwedzki: (1.1) fyraåring w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.