czterokonny (język polski)
czterokonny (1.1) zaprzęg
przymiotnik relacyjny
- (1.1) o pojazdach: taki, który jest zaprzęgany do czterech koni
- (1.2) składający się z czterech koni
- (1.3) techn. mot. mający moc czterech koni mechanicznych
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik czterokonny czterokonna czterokonne czterokonni czterokonne dopełniacz czterokonnego czterokonnej czterokonnego czterokonnych celownik czterokonnemu czterokonnej czterokonnemu czterokonnym biernik czterokonnego czterokonny czterokonną czterokonne czterokonnych czterokonne narzędnik czterokonnym czterokonną czterokonnym czterokonnymi miejscownik czterokonnym czterokonnej czterokonnym czterokonnych wołacz czterokonny czterokonna czterokonne czterokonni czterokonne nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Czterokonny, czarny powóz ruszył na południe, wzbijając w gorące powietrze tumany kurzu[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. cztero- + konny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) чатырохконны
- węgierski: (1.1) négylovas
- źródła:
- ↑ Olga Tokarczuk, Podróż ludzi księgi, 1993, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.