czterojęzyczny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌʧ̑tɛrɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ], AS: [čteroi ̯ẽũ̯zyčny], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę • akc. pob. ​
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) posługujący się czterema językami
(1.2) napisany w czterech językach
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) kraj czterojęzyczny
(1.2) słownik czterojęzyczny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) quadrilingual; (1.2) tetralingual
  • duński: (1.1) firsproget
  • fiński: (1.1) nelikielinen
  • hiszpański: (1.1) cuatrilingüe; (1.2) tetralingüe
  • niemiecki: (1.1) viersprachig
  • rosyjski: (1.1) четырехъязы́чный
  • szwedzki: (1.1) fyrspråkig
  • ukraiński: (1.1) чотиримовний; (1.2) чотирьохмовний
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.