cynfolia (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʦ̑ɨ̃nˈfɔlʲja], AS: [cỹnfolʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cienki, cynowy arkusz
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cynfolia cynfolie dopełniacz cynfolii cynfolii celownik cynfolii cynfoliom biernik cynfolię cynfolie narzędnik cynfolią cynfoliami miejscownik cynfolii cynfoliach wołacz cynfolio cynfolie - przykłady:
- (1.1) Szeleściły na wietrze wielkie arkusze cynfolii, […] zdobywane nie wiadomo skąd przez przekupniów[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) staniol, pozłotka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. cynfoliowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Zinnfolie[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tinfoil
- białoruski: (1.1) станіёль ż
- duński: (1.1) tinfolie w/n, stanniol w/n
- esperanto: (1.1) staniolo
- niemiecki: (1.1) Zinnfolie ż
- norweski (bokmål): (1.1) tinnfolie m
- norweski (nynorsk): (1.1) tinnfolie m
- rosyjski: (1.1) станиоль m
- ukraiński: (1.1) станіоль m
- źródła:
- ↑ Andrzej Kozioł, Zapomniany Kraków, 2007, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 48.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.