culmination (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) kulminacja
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. culminate
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac.
- uwagi:
- źródła:
culmination (język francuski)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kulminacja
- (1.2) astr. kulminacja
- odmiana:
- (1) lp culmination; lm culminations
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. culminer
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
culmination (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) kulminacja, zwieńczenie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.