cukier wanilinowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈʦ̑ucɛr ˌvãɲilʲĩˈnɔvɨ], AS: [cuḱer vãńilʹĩnovy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kulin. cuk. mieszanka cukru z waniliną lub z etylowaniliną; zob. też cukier wanilinowy w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cukier wanilinowy cukry wanilinowe dopełniacz cukru wanilinowego cukrów wanilinowych celownik cukrowi wanilinowemu cukrom wanilinowym biernik cukier wanilinowy cukry wanilinowe narzędnik cukrem wanilinowym cukrami wanilinowymi miejscownik cukrze wanilinowym cukrach wanilinowych wołacz cukrze wanilinowy cukry wanilinowe - przykłady:
- (1.1) Cukier wanilinowy stosuje się jako przyprawę do potraw słodkich i wyrobów cukierniczych.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kupić cukier wanilinowy • dodać cukier wanilinowy do ciasta
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zob. cukier waniliowy
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) vanilita sukero, vanila sukero
- niemiecki: (1.1) Vanillinzucker m
- źródła:
- ↑ Aleksandra Procner, Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem: Cz. 1, s. 52.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.