cufal (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw. (Górny Śląsk) szczęśliwy zbieg okoliczności, traf, fart[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Miołech cufala. → Poszczęściło mi się.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Zufall[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: traf, fart
źródła:
  1. 1 2 Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, Wydawnictwo KOS, Katowice 2008, ISBN 978-83-60528-54-9, s. 61.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.