cuøl (język wilamowski)

cuøl (1.1)

cuøl (1.2) eroplon

cuøl (1.3)

cuøl (1.4)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. anat. ogon (część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała)[1]
- (1.2) ogon (końcowa część jakiegoś przedmiotu)
- (1.3) pot. ogon (długa kolejka)
- (1.4) astr. ogon (gazowy strumień za kometą)
- odmiana:
- lp cuøl; lm cāln
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. cȧlla
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śwn. zagel
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 80.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.