creangă (język rumuński)

wymowa:

IPA: [ˈkɾe̯an.ɡə]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gałąź, konar^[1]

odmiana:

(1.1) lp creangă; lm crengi

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. crenguros

związki frazeologiczne:

etymologia:

bułg. гранка, z metatezą spółgłosek g – k^[2]

uwagi:

źródła: