contingent (język angielski)
- wymowa:
- IPA: /kən.ˈtɪn.dʒənt/
-
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) reprezentacja, delegacja
- (1.2) wojsk. kontyngent
przymiotnik
- (2.1) możliwy, ewentualny
- (2.2) uwarunkowany, zależny
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- (2.2) contingent on/upon sth → zależny od czegoś
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. contingency
- przysł. contingently
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
contingent (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kontyngent, przydział[1]
- (1.2) ekon. kontyngent[1]
- odmiana:
- (1.1-2) lp contingent; lm contingents
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. contingentement
- czas. contingenter
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.