consoler (język francuski)

wymowa:
IPA: [kɔ̃.sɔ.le]
​ ​ ​ ​
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) pocieszyć, pocieszać [1]

se consoler, czasownik zwrotny

(2.1) pocieszyć się, pocieszać się [1]
odmiana:
(1.1) consol|er, (avoir) consolé; koniugacja I
(2.1) consol|er, (s'être) consolé; koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) apaiser, calmer, soulager
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. consolateur m, consolatrice ż, consolation ż, console ż
przym. consolant, inconsolé, consolable, inconsolable, consolateur, consolatoire
przysł. inconsolablement
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. consolari
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Jerzy Dobrzyński, Irena Kaczuba, Bogusława Frosztęga, Wielki słownik francusko-polski, t. 1, Wiedza Powszechna, Warszawa 2003, ISBN 83-214-1201-7, s. 327.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.